زینک اکساید

سابقه ی استفاده از زینک (روی) برای درمان سوختگی ها و زخم ها به بیش از ۲ هزار سال پیش برمی گردد. بررسی تاریخچه ی این ماده نشان می دهد که در حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح و در هند باستان از زینک برای تهیه ی یک مرهم طبیعی به نام پوشپنجان (Pushpanjan) استفاده می شده است. امروزه موارد مصرف زینک بسیار گسترده است، به طوری که می توانید آن را به شکل زینک اکساید در بسیاری از کرم های ضدآفتاب یا کرم های ادرارسوختگی بیابید. این ماده حتی در  محصولات ضدآکنه هم وجود دارد. بنابراین جای تعجب نیست که بعضی از افراد از پماد زینک اکساید برای جای جوش و درمان آکنه استفاده می کنند.